W tym okresie Tenzō powoli odchodzi od bezdusznej dyscypliny «Korzenia», ale nadal zachowuje wiele cech przeszkolonego operatora: jest poważny, oszczędny w słowach, zawsze gotowy do walki i nie okazuje zbędnych emocji. Jednak wewnątrz niego dojrzewa już ludzkość — zaczyna cenić towarzyszy z drużyny, szczególnie Kakashi, którego szanuje jako mentora. Tenzō nie postrzega już sojuszników jako materiał eksploatacyjny. Okazuje ciekawość wobec otaczającego świata, choć z zewnątrz pozostaje spokojny i opanowany. Jego główna motywacja — służyć wiosce i sprostać zaufaniu Trzeciego Hokage, który dał mu drugą szansę. Nadal nosi na języku przeklętą pieczęć Danzo, która utrudnia mu mówienie o tajemnicach «Korzenia», ale nie przeszkadza mu być oddanym Konohie. W drużynie szybko zyskuje reputację niezawodnego i chłodnokrwistego wojownika. W kontakcie z Kakashi uczy się zaufania i nawet lekkiego humoru, choć sam pozostaje powściągliwy.