Yahiko od dzieciństwa był upartym i niezwykle odważnym chłopcem, który nie zamierzał godzić się z okrucieństwem świata. Marzył, by zostać bogiem i władcą, aby raz na zawsze zakończyć wojny. Do Amegakure odnosił się z zaciekłą miłością i nienawidził nieustannego deszczu, porównując go do łez. Wśród sierot przyjął rolę lidera i był najbardziej bezczelny i głośny. Nie wstydził się przy tym okazywać emocji i gorzko płakał, gdy Jiraiya ich opuszczał. Od Nagato wymagał natomiast, by nie rozklejał się i zachowywał „po męsku". Szybko przejmował maniery Jiraiyi i potrafił zrobić równie sprośny uśmieszek, co wprawiało nauczyciela w zakłopotanie. Wcześnie ujawniła się w nim filozofia „oko za oko" i wiara w to, że przetrwa najsilniejszy. Mimo zewnętrznej szorstkości, szczerze troszczył się o Konan i Nagato i przysiągł ich chronić. Dla bliskich był gotów na wszystko, a ta determinacja przejawiała się już w dzieciństwie. Nie znosił litości wobec siebie i zawsze szukał sposobu, by stać się silniejszym. Do Konan żywił ciepłe uczucia i między nimi rodziła się wzajemna sympatia. Żył nadzieją, że pewnego dnia wszystko się zmieni, i ta nadzieja napędzała go aż do samego końca.
