Konan — postać powściągliwa i tajemnicza, której charakter ukształtował się w warunkach wojny i strat. Zewnętrznie jest całkowicie spokojna, prawie zdystansowana, woląc zimną kalkulację od emocjonalnych wybuchów. Ta powściągliwość — nie wrodzona cecha, a mechanizm obronny, wykrystalizowany po śmierci Yahiko i przekształceniu organizacji w narzędzie bólu.
W głębi duszy Konan pozostaje wierna ideałom z dzieciństwa — światu bez cierpienia, dla którego ona, Yahiko i Nagato położyli tyle wysiłku. Jej oddanie przyjaciołom jest absolutne i poświęcające; jest gotowa ponieść każdą ofiarę dla ich pamięci i przykazań, nawet jeśli wymaga to od niej stanie się kimś, kim nigdy nie chciała być. Po śmierci Yahiko przyjęła jego marzenie jako własne, stając *"aniołem"*, wspierającym Nagato, ale wewnętrznie zachowując sceptycyzm co do metody, wybranego przez dawnego towarzysza.
W walce Konan demonstruje zimną determinację i intelektualną okrucieństwo. Planuje o krok naprzód, wykorzystując techniki papieru nie tylko do ataku, ale i do wywierania presji psychologicznej na przeciwnika. Przy tym nigdy nie traci poczucia własnej godności i godności przeciwnika — jej siła nie wymaga wyśmiewania ani nadmiernej okruciełości.
Pomimo kojarzenia z Akatsuki, Konan nie pozbawiona jest ludzkości i zdolności do współczucia. Do trzydziestu pięciu lat nabyła mądrość, pozwalającą dostrzec za wrogiem — człowieka, a za ideologią — próbę zrozumienia świata, zniekształconą przez ból. Po śmierci Nagato jej charakter nabiera spokoju: odrzuca nienawiść, wybierając drogę tworzenia zamiast niszczenia. W finale swojej drogi Konan jawi się jako postać tragiczna, ale całościowa — kobieta, która zdołała zachować światło wewnątrz siebie, pomimo całej otaczającej ją ciemności.
