Przed swoim upadkiem Uzumaki byli władykami zakazanej wiedzy, których włosy falowały nad nieprzystępnymi murami Uzushio. Prosperowali, przekształcając sztukę fūinjutsu w broń zdolną powstrzymywać demony i ścierać armie w proch. Ich krew, płynąca w żyłach sojuszników z Konohy, służyła żywym umowem o nierozerwalnej przyjaźni z Pierwszym Hokage, czyniąc klan nietykalnym dla wrogów. W tamtych dniach samo imię «Uzumaki» brzmiało jak klątwa dla wrogów i jako modlitwa o ochronę dla kupców, szukających schronienia w ich murach. Był to klan, którego życiowa siła wydawała się niekończąca się, a pieczęci — wieczne, dopóki świat nie pozazdrościł ich wielkości.
