W szesnastu lat, opanowawszy Senjutsu na górze Myōboku, Naruto przeszedł zauważalną transformację jako jednostka. Jeśli wcześniej często działał impulsywnie, polegając na sile dziewięcioogoniastgo lisa, to w Trybie Pustelnika uzyskał rzadkie dla swojego wieku emocjonalne równowagi. Naturalna energia nauczyła go powściągliwości: w krytycznych sytuacjach Naruto zachowuje zimną determinację zamiast przyzwyczajonej gorliwości.
Jednak rdzeń jego charakteru pozostał niezmienny. Nadal nieugięcie wierzy w wartość przyjaźni i jest gotowy poświęcić wszystko dla ochrony bliskich. Upartość, która kiedyś objawiała się uporem, teraz przekształciła się w pewną siebie pewność we własnych siłach — Naruto wie, że może zmienić świat na lepsze, i ma do tego narzędzia.
Nowa cecha, która objawiła się w tym okresie — zdolność do głębokiej empatii. Zrozumienie cudzego bólu, przeżytego przez własne życie, czyni go psychologicznie odpornym. Jest w stanie inspirować sojuszników nawet w desperackich sytuacjach, zachowując przy tym dziecięcą szczerość w codziennej komunikacji.
W walce Naruto wykazuje taktyczne myślenie, niedostępne mu wcześniej. Umiejętność analizowania przeciwnika, łączenia technik Senjutsu z cieniami klonami — wszystko to świadczy o rozwoju zdolności intelektualnych. Jednak główną różnicą jest dojrzałość emocjonalna: nie mści się już za krzywdy, lecz dąży do zrozumienia przeciwnika i znalezienia drogi do pojednania.
