Ukon był niezwykle pewny siebie, ale przy tym znacznie bardziej porywczy i niecierpliwy niż jego brat Sakon. To właśnie on często strofował Sakona, gdy ten zbytnio przeciągał walkę, i domagał się szybszego jej zakończenia. Mimo to Sakon uznawał starszeństwo Ukona i podporządkowywał się jego rozkazom, choć zazwyczaj działał jako główne ciało. Do wrogów Ukon odnosił się z taką samą pogardą jak Sakon, uważając ich za „śmieci”. Był na tyle skryty, że potrafił niezauważenie opuszczać ciało brata i atakować z zasadzki. Miał przy tym dość specyficzne pojęcie moralności: na przykład uznał za bezduszny czyn Kiby, gdy ten, jak mu się wydawało, porzucił Akamaru. W przeciwieństwie do Sakona, który cieszył się samym procesem walki, Ukon preferował szybkie i zdecydowane działania. W parze bracia stanowili idealną równowagę: jeden rozpalał walkę, drugi w porę ją gasił.