Pakura miała silne zasady moralne i nie chciała walczyć z tymi, którzy wyglądali zbyt młodo. Była przekonana, że prawdziwa siła shinobi wynika z lojalności wobec przyjaciół, rodziny i rodzinnej wioski. Po zdradzie żywiła głęboką urazę zarówno do Sunagakure, jak i do Kirigakure. Łączyła w sobie męstwo uznanej bohaterki i gorycz ofiary intryg. Pozostała oddaną mentorką dla Maki, którą szkoliła osobiście. Nawet w ostatnich chwilach życia zachowała gniew, przeklinając własną wioskę i tych, którzy ją zdradzili.