Mangetsu był spokojny i powściągliwy, o wiele skromniejszy i bardziej zrównoważony niż jego młodszy brat Suigetsu. Nie afiszował się swoimi osiągnięciami, mimo że był jednym z najsilniejszych mieczników Kirigakure. Do celu dążył z zimną determinacją, bez narzekań wykonując najokrutniejsze misje. Mimo groźnej reputacji zachowywał zimną krew i rzadko ulegał emocjom. Do Suigetsu odnosił się z troską i to właśnie jego przykład inspirował brata do podążania tą samą drogą. Nie była mu obca ambicja, ale wyrażała się w wytrwałych treningach, a nie w przechwałkach. Towarzysze z Siódemki szanowali go nie tylko za mistrzostwo, ale i za zrównoważony charakter. Nawet Kisame, nieskłonny do pochwał, uznawał jego wyższość. W walce działał rozważnie i bezwzględnie, preferując szybką i cichą eliminację celów. Jego wola była wystarczająco silna, by ujarzmić wszystkie siedem mieczy, włącznie z niesforną Samehadą. Krótkie życie nie pozwoliło mu rozwinąć całego potencjału, ale pozostawione dziedzictwo mówiło samo za siebie. Śmierć Mangetsu była dla Suigetsu najcięższym ciosem, pozbawiając go dawnej motywacji.