Ginkaku był okrutnym i wiarołomnym wojownikiem, który uważał oszustwo i zdradę za naturalną część walki. Nie wahał się atakować własnych towarzyszy, jeśli wymagał tego cel, a nawet chwalił przeciwników za podobną bezlitosność. Słów używał jako groźnej broni i często posługiwał się zjadliwymi zdaniami, aby złamać wolę wroga. Jego duma była ogromna: wszelkie przejawy braku szacunku wobec Złotego i Srebrnego Braci doprowadzały go do szału. Jednocześnie Ginkaku był bardziej emocjonalny i mniej opanowany niż starszy brat. Głębokie przywiązanie do Kinkaku determinowało wiele jego działań, a jego najczęstszym słowem było imię brata. Gdy Kinkaku znajdował się w niebezpieczeństwie lub znikał, Ginkaku wpadał w panikę i rozpaczliwie wzywał pomocy. Wierzył, że shinobi musi poświęcać wszystko dla sukcesu misji, i sam żył według tej zasady. W walce zachowywał się wyniośle i kpiąco, nieustannie sprawdzając przeciwnika uszczypliwościami. Mimo emocjonalności, w krytycznych momentach zachowywał zdolność trzeźwej oceny sytuacji. Podobnie jak brat, nie odczuwał skruchy za swoje zbrodnie i był dumny ze statusu legendarnego przestępcy. Jego oddanie bratu przeważało nad wszystkim innym, włączając w to strach przed śmiercią.
