W tym okresie Gaara znany jest jako Gaara z Piasku (Sabaku no Gaara) — bezwzględny zabójca z absolutną ochroną. Z zewnątrz wydaje się spokojny i odległy, ale wewnątrz niego wrze szaleństwo. Gaara nie jest zdolny do współczucia i z łatwością zabija każdego, kto staje mu na drodze, w tym tych, którzy się poddają. Wierzy, że jego istnienie nabiera sensu tylko poprzez zabijanie silnych przeciwników. W jego głowie nieustannie rozbrzmiewa głos Shukaku, popychający go do przemocy, a groźba utraty kontroli we śnie zamieniła Gaarę w chronicznego bezsennego. Nienawidzi świata za to, że go odrzucił, i nie widzi wartości w cudzym życiu. Nawet do swojego brata i siostry odnosi się jak do ciężaru, grożąc zabiciem im za najmniejszą przeszkodę. Gaara jest przekonany, że miłość to kłamstwo, i jedynym, na co można polegać, jest własna siła. Jednak wewnątrz niego wciąż żyje głęboka samotność, którą zawzięcie zaprzecza. Gdy Naruto, również dżincuriki, pokonuje go i wyciąga rękę przyjaźni, Gaara po raz pierwszy zdaje sobie sprawę, że jego droga była błędna. Po tym zaczyna się zmieniać, przeprasza brata i siostrę, a nawet okazuje coś w rodzaju współczucia Kimimaro, widząc w nim zniekształconą lojalność.
